Incubator

We Live Here

Ancestors of Strangers

 – 

De editie van dit jaar presenteerde twee Labs. We Live Here nodigde het performance-duo Boogaerdt/VanderSchoot uit om het Ancestor Project Lab te leiden. Gastcurator Keren Levi vroeg de in Zwitserland gevestigde choreografe Simone Aughterlony om haar praktijk te delen in het Remaining Stranger Lab.

Ancestor Project Lab

In het Ancestor Project Lab werkten Suzan Boogaerdt en Bianca van der Schoot nauw samen met videokunstenaar Roderik Biersteker. Samen met hen ontwikkelden de deelnemers een hedendaags ritueel om voorouders te eren. Vanuit het idee dat geschiedenis niet is wat er werkelijk is gebeurd, maar hoe mensen ervoor kiezen om het te herinneren, creëren de deelnemers een ruimte voor transformatie, een ruimte waarin de virtuele wereld en onze technologische uitbreidingen deel uitmaken van een nieuw voorouderaltaar. Het onderzoek keek naar een manier waarop we onze wonden, of de wonden van de wereld, kunnen omzetten in bronnen van kracht door de verhalen van ons verleden los te laten. We ontwikkelden een ritueel waarin we onze historische bagage, het verhaal dat we in de loop van duizenden jaren en vele levens hebben geërfd – het verhaal dat ons naar onze huidige familie heeft geleid – hebben gedumpt. Als we deze ‘voorouderlijke vloeken’ doorbreken, kunnen we verder gaan en nieuwe verhalen creëren die de wereld vandaag de dag nodig heeft. In de workshop was de saga van onze ouders de inspiratie om te kijken naar een mogelijke toekomst, naar de evolutie van ons menselijk lichaam en onze collectieve geest.

Remaining Stranger Lab

Het Remaining Stranger Lab stelde een inclusieve en accumulatieve benadering voor om haalbare strategieën te bedenken voor affectieve relaties met anderen die verschillen omarmen in plaats van de ander te assimileren. Hoe voelen en koesteren we het vreemde in elkaar, in de fundamentele ervaring van ons niet thuis voelen in de wereld? Op basis van ideeën en vaak tegenstrijdigheden die doordrenkt zijn van het lokale, de figuur van de kameleon en de gast/gastheer-relatie, experimenteerden we met tijdelijke associaties, uitwisselingen en intimiteiten die niet werden beperkt door normatieve aspecten van bouwen en verenigen. Hier zou consensus iets kunnen betekenen dat dichter bij het omarmen van het onbestuurbare ligt – het uitnodigen van vele subjectiviteiten, verlangens en activiteiten om zich te ontvouwen in hun eigen specifieke ecologie van relaties.

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding


Geen zoekresultaten