RESIDENTEN

BAU AIR Robert Steijn and Gluklya/ Natalia Pershina-Yakimanskaya 
09/05/24 - 13/06/24


Public Sharing

12/6/24 20.00u.
 

Chachacha op het Marinetrein en verder

Robert Steijn (Nederland, 1958) en Gluklya / Natalia Pershina-Yakimanskaya (Rusland/Nederland, 1969)  omarmen in hun BAU AIR onderzoek de erfenis van de situationisten (Situationist International), die 'derives', wandelingen, beoefenden zonder pragmatisch doel.


Hun onderzoek bestaat uit ‘wandelingen in gesprek’ op en in de omgeving van het Marineterrein, waarmee zij verschillende sociale groepen proberen samen te brengen, ondanks hun verschillende statussen. Robert en Gluklya onderzoeken hoe deze wandelingen onze perceptie van dit deel van de stad kunnen veranderen en vergroenen. Hun doelgroepen zijn: schoonmakers, militairen, creatieve industrie, burgers, nieuwkomers en het Spook van Van Gogh. 


Robert en Gluklya proberen de spektakelmaatschappij te ondermijnen door ruimte te geven aan belichaamde ervaringen die de relatie tussen de menselijke en niet-menselijke wereld bevragen.

Robert Steijn (Nederland, 1958) is choreograaf, performer, regisseur, dramaturg en schrijver, gevestigd in Amsterdam en Mexico-Stad. Samen met de Mexicaanse choreograaf Ricardo Rubio runt hij de School of tender thinking, een combinatie van spiritualiteit, kunst en helende praktijken, geïnspireerd door plantengeneeskunde en trance rituelen.

Gluklya / Natalia Pershina-Yakimanskaya (Rusland/Nederland, 1969) woont en werkt in Amsterdam. Ze wordt beschouwd als een van de pioniers van de Post Sovjet performancekunst en was medeoprichtster van het kunstenaarscollectief Factory of Found Clothes en Chto Delat. Ze werkt met performance, installatie, tekst, artivisme en video. Haar onderzoek draait om de filosofie van de ander en de mogelijkheden van spel binnen het verzet. 
 
 

Boris de Klerk en Finn Borath
17/5/24 - 14/6/24 BAU Amsterdam
17/6/24 - 28/6/24 The Grey Space Den Haag 

Public Sharing
14/6/24 20.00 uur Amsterdam
27/6/24 20.00 uur Den Haag 

Finn Borath (Nederland,1998) en Boris de Klerk (Nederland, 1998) maken sinds 2019 samen performances en installaties met een sterk interdisciplinaire inslag. In het voorjaar van 2023 startten zij een serie performances die ze Chamber Pieces noemen, waarvan Black Box: First Movement (2023) de eerste is. In dit werk componeerden ze een muziekstuk met alle techniek die doorgaans in een theaterzaal te vinden is: rookmachines, moving heads en TL lampen.

In 2024 vervolgen ze hun onderzoek met een compositie voor Tl verlichting in White Cube. Tijdens hun residentie onderzoeken zij het sputterende, tikkende en doorgaans 'kille' licht wat vaak in kantoren, clubs en galeries te vinden is, als klankbron voor een nieuw werk in hun serie Chamber Pieces. Ze willen ontdekken hoe ze de TL als instrument kunnen bespelen en ontwikkelen een bijpassende presentatievorm.

Esther Mugambi
03/11/23 - 01/12/23 

Margrét Sara Guðjónsdóttir's Full Drop practice
06/11

Public sharing 
01/12

Esther Mugambi (Kenia/Australië, 1974) is een performancekunstenaar uit Amsterdam. Haar werk gaat over het creëren van gemeenschappen en het tot stand brengen van echte verbindingen in een wereld waarin technologische middelen directe communicatie bemoeilijkten.

Where is my body when ...?
Hoe ervaren we de verbinding tussen lichaam en geest? Hoe voelt het om 'in het moment' of in een droomtoestand te zijn? Hoe nemen we energetische lichamen waar? Mugambi's onderzoek richtte zich op hoe we het lichaam waarnemen in verschillende contexten en situaties. Ze interviewde kunstenaars en professionals in haar netwerk over hoe ze het bewustzijn in relatie tot het lichaam vergroten. Uit alle gesprekken compileerde ze een audio-opname, die ze presenteerde bij de afsluitende presentatie, terwijl het publiek groepsoefeningen deed binnen een ruimtelijke scenografie. Antidote Radio zond deze Public Sharing live uit.


Samenwerkende kunstenaars zijn: Marloeke van der Vlugt, Margrét Sara GuðjónsdóFr, Lise Brenner and Federico Bonelli. 

Ga hier naar de portfoliopagina van Esther Mugambi. 

Amparo González Sola
29/09/23 - 27/10/23 

Public sharing
27/10


Amparo González Sola (Argentinië, 1984) is een in Nederland gevestigde choreograaf en danser. Haar werk varieert van dansperformances tot participatieve projecten. Voor laatstgenoemde nodigt zij mensen uit om manieren van waarnemen, luisteren en zich verhouden tot anderen te beoefenen die specifiek gericht zijn op wederkerigheid en gedeelde verantwoordelijkheid.


Onderzoek nieuw werk
Bij BAU kwamen de vragen die het feminisme in haar leven en praktijk bracht, de voortdurende poging om contact te maken met de kosmologie van haar voorouders en haar ervaring met migratie, allemaal samen in haar onderzoeksproces. Tegen deze achtergrond verkende ze polyritmiek, zang en de rol van de toeschouwer in aanloop naar een nieuw werk.

www.amparogonzalezsola.com

 

The BAU AIR GREENHOUSE residency komt voort en wordt ondersteund door het Amsterdamse ontwikkelnetwerk voor performance, mime en dans GREENHOUSE. Hierin werken de volgende productiehuizen, gezelschappen en ontwikkelorganisaties samen: BAU Residencies for Dance and Performance, Boogaerdt / VanderSchoot, Keren Levi | NeverLike, Nicole Beutler Projects and Veem House for Performance.


Ga hier naar de portfoliopagina van Amparo González Sola

 

Michele Rizzo
20/03/23 - 31/03/23
25/05/23 - 8/06/23

Shared Practice workshop 
31/05/23

Public sharing
8/06/23


Michele Rizzo (Italië, 1984) is choreograaf en kunstenaar.  De voorstellingen die hij de laatste jaren ontwikkelde, zijn geïnspireerd op zijn danservaringen in clubs, waarbij hij een expansie van zijn zelf voelde in een ruimte die enerzijds intiem en anderzijds gemeenschappelijk aandeed. 
In zijn voorstellingen laat hij zien dat choreografie het resultaat is van een proces dat hij de decentralisatie van een macht noemt. Een overblijfsel van de constante strijd tussen behoudenheid en constructie, tussen ontbinding en overgave, tussen het innerlijk en het uiterlijk.


Research
Tijdens de residentie bij BAU onderzoekt Michele hoe de verbeelding als een instrument voor creativiteit werkt. Om aan te tonen dat de verbeelding, meestal gezien als een manifestatie van het rijk van het onwerkelijke, een constitutief onderdeel van intieme en sociale ervaringen is, zoals bij het dansen in een club. Michele stelt zich tot doel om een bewegingstaal en een performativiteit te definiëren die ontdekken en leren bevordert. Hij bestrijdt hiermee het idee dat enkel en alleen de weergave van een voorstelling betekenis genereert. 

 

Klik hier om naar de portfoliopagina van Michele Rizzo te gaan. 

 

Francisca Khamis Giacoman
24/03/23 - 21/04/23

Public sharing
21/04/23

Het recente werk van Francisca Khamis Giacoman (Chili, 1998) gaat over gefragmenteerde herinneringen van haar Chileense familie aan hun geboortegrond in Palestina, dat ze noodgedwongen achterlieten. In performances en installaties haalt ze herinneringen op aan migratieverhalen en ontvouwt ze die op de grens van fictie en tastbaarheid. Haar video- en geluidswerken maken gebruik van familiearchieven en focussen op de stolling van ‘tussenidentiteiten’.

 

Caer Ascendiendo 
Khamis werkt tijdens haar residentieperiode bij BAU verder aan het werk Caer Ascendiendo (Fall Ascending), dat inhaakt op het idee van tussenidentiteiten. Ze onderzoekt verhalen over diaspora via textiel, in het bijzonder dat van de parachute, dat herinneringen oproept aan het textielbedrijf van haar familie. 

 

Klik hier om naar de portfoliopagina van Francisca Khamis te gaan. 

 

BAU AIR DOTE residentie is een samenwerking tussen BAU en Dancing on the Edge.

Tchelet Pearl Weisstub
26/11/22 - 23/12/22

Public sharing
22/12/2022

 

Tchelet Pearl Weisstub's (Jerusalem, 1984) praktijk verenigt theater en beeldhouwkunst in interdisciplinaire installaties en performances. Hierin probeert ze de abstracte notie van het verstrijken van tijd te belichamen. Daarbij gaat het vooral om de spanning tussen duurzaamheid en kwetsbaarheid. In een tijdperk waarin computers onze aangeboren beperkingen overwinnen - zoals het vermogen om onze herinneringen op te slaan en nooit meer te vergeten - ziet Weisstub een overheersend sociaal klimaat dat natuurlijke processen van verval ontkent.

Via oude en nieuwe technologieën bespreekt ze in haar werk wat het betekent om mens te zijn. Hiermee creëert ze een ruimte waarin we onze menselijke kwetsbaarheid kunnen delen en begrijpen als een collectieve, ontologische toestand. Met behulp van haar theaterachtergrond regisseert ze objecten in mise-en-scènes, waarbij ze sculpturen creëert die de aanwezigheid van leven bevatten. In haar live performances objectiveert ze het menselijk lichaam en onderzoekt ze de materiële beperkingen ervan.

 

Mat(t)er
Weisstub vindt in BAU AIR de mogelijkheid om een reeks werken over Mothering & Technology, genaamd 'Future Present', verder te ontwikkelen. Tijdens haar residentie, van 26 november tot 23 december 2022, creëer ze het eerste ontwerp van een performance genaamd: Mat(t)er, een opgraving van herinneringen gerelateerd aan zorgverlening. Op zoek naar een cyclische en moederlijke ervaring van tijd. Een moeder en kind zijn grotarcheologen, die elkaars herinneringen en zorgfantasieën opgraven. Weisstub richt zich vooral op het verkennen van de lichamelijkheid van het vastgrijpen en loslaten van nagespeelde zorgherinneringen met de performers. Een herinnering grijpen en een ander lichaam grijpen. Loslaten als ontwaken uit een fantasie; loslaten als het loslaten van houvast of het loslaten van afhankelijkheid.

 

Klik hier om naar de portfoliopagina van Tchelet Pearl Weisstub te gaan. 

 

Eglé Budvytytè
04/11/22 - 02/12/22

Tension, Stress and Trauma Release Exercises
20/11/22

 

Public sharing
01/12/22

Eglé Budvytytè (Litouwen, 1981) werkt op het snijvlak van beeldende- en performancekunst. Ze benadert beweging en gebaar als technologieën voor een mogelijke ondermijning van normativiteit, gender en sociale rollen. En voor (andere) dominante verhalen die de openbare ruimte beheersen.
Haar werk omvat liedjes, poëzie, video's en performances. Hierin verkent zij de overtuigingskracht van collectiviteit, kwetsbaarheid en doordringbare relaties tussen lichamen, publiek en de omgeving.

 

Song Sing Soil 2022

Van 4 november tot 2 december 2022 werkt Eglé in de BAU Studio. Zij onderzoekt hoe zang kan dienen als voertuig voor spreuken en verhalen, door middel van stem, toonhoogte, pauze, ademhaling, ritme, rijm en herhaling. Hoe taal en sonische pulsaties het lichaam en het zenuwstelsel kunnen kalmeren. En hoe met een proces van schrijven en zingen de relatie tussen het lichaam en het landschap vorm krijgt. Tussen kwetsbaarheid, verval en sterven. Melodieën als medicijn. Egle ontvouwt het idee van grond, als metafoor voor het onderbewuste en het voorouderlijke en als een materiële realiteit die ons in stand houdt en ondersteunt.

 

Klik hier om naar de portfoliopagina van EglÄ— BudvytytÄ— te gaan. 

Artun Alaska Arasli
29/08/22 - 25/9/22

 

Talk with Artun Alaska Arasli, Billy Mulaney & Anik Fournier
14/9/22


Public sharing
23/9/22

 

Artun Alaska Arasli (Turkije, 1987) is een in Amsterdam gevestigde kunstenaar, schrijver en curator. Zijn werk gaat over de relatie tussen het kunstwerk, de documentatie ervan en het moment dat de toeschouwer het werk aanschouwt. Hij presenteert zijn sculpturale en op tekst gebaseerde werken vaak uitsluitend als fotografische documentaties, om zo de voorwaarden te scheppen voor hun ontvangst en verdere distributie.  

Tijdens zijn residentie wilde Artun een tentoonstelling opvoeren door middel van een reeks immateriële uitingen en voorstellen. Hij creëerde een ekrastische herleving van zijn stervende ideeën en bond ze samen tot een coherent geheel - een monoloog die hij voor de allereerste keer zal opvoeren. 

 

Klik hier om naar de portfoliopagina van Artun Alaska Arasli te gaan. 

Reza Mirabi
06/06/22 - 03/07/22


Public sharing

01/07/22

 

Reza Mirabi (Iran/Duitsland, 1988) houdt het midden tussen een choreograaf, beeldend kunstenaar, danser en zadenverzamelaar. Hij heeft een achtergrond in tuinbouw, milieu-educatie en herbebossingsprojecten in Iran, Koerdistan, India en Portugal. 
Reza onderzoekt in zijn werk manieren om verhalen over te dragen, door middel van geluid, beweging en poëzie. Gefragmenteerde, maar urgente verhalen van zowel persoonlijke als politieke herinneringen, materialen en vormen van verlies. Verhalen die worden gevormd door te luisteren en te verbeelden, en door opnieuw te luisteren. Hij luistert met en door zijn hele lichaam om kritisch te kunnen reageren op de gelaagde verhalen van ontheemding die hij in zich draagt. 

Klik hier om naar de portfoliopagina van Reza Mirabi te gaan. 

Vera Tussing
09/11/20 - 06/12/20


Public sharing
04/12/20

 

Vera Tussing (Duitsland, 1982) studeerde af aan de London Contemporary Dance School en werkte als danseres, regisseur en onderzoeker in België, het Verenigd Koninkrijk en heel Europa.

In haar voorstellingen en installaties onderzoekt ze hoe je door verschillende zintuigen te mobiliseren een actieve connectie tussen performer en toeschouwer kunt creëren.

Tijdens haar residentie hier ging Tussing op zoek naar een ‘vocabulaire van de aanraking’. Kun je aanraking horen? Is het nodig om aanraking ook te zien? Wanneer is een aanraking seksueel of grensoverschrijdend?

 

Klik hier om naar de portfoliopagina van Vera Tussing te gaan. 

Astrit Ismaili
09/11/20 - 06/12/20


Public sharing
04/12/20

 

Astrit Ismaili (Kosovo, 1991) onderzoekt de mogelijkheden van 'worden in plaats van zijn' binnen het domein van de performance. In alter ego's, lichaamsuitbreidingen en draagbare muziekinstrumenten. Denkend aan, over en door het lichaam: zoals het transformeert en getransformeerd wordt. Zoals het beweegt, geluid maakt en contact maakt. Zoals het zich uitbreidt en zichzelf overstijgt, naar de ander reikt en deze raakt.

In de studio van BAU ging Ismaili op zoek naar meer mogelijkheden om hunzelf te heruitvinden: nieuwe bewegingen, nieuw stem­geluid, nieuwe draagbare instrumenten die lichaamsextensies vormen en voorzien zijn van sensoren.

 

Klik hier om naar de portfoliopagina van Astrit Ismaili te gaan.